Sen Umarlaka
As I lay down dying, a floor for my bed
And a bundle of newspaper under my head
I dreamed a dream, as strange as could be
Concerning myself, and somebody like me
Leżę w agonii, na gołej podłodze
Plik starych gazet, podpiera głowę
Ten sen przedziwny przybrał tu kształt
A był to sen o mnie i kimś, jak ja...
We were in some city, the stranger and me
The houses were open, and the streets empty
The windows were bare, and the pavements dirty
I asked where I was; my companion ignored me
Przez jakieś miasto, szliśmy we dwójkę
Drzwi domostw - otwarte, ulice -
puste
Na oknach kraty, brud na
chodnikach
Spytałem: -Gdzieśmy? Mój kompan
milczał...
We entered a graveyard and searched for a tombstone
The graves were disturbed, and the coffins wide open
And the coprses were rotten, yet each one was living
Their eyes were alive with maggots
crawling
Wchodzimy na cmentarz, szukamy
grobowca
Otwarte trumny, w otwartych
grobach
Ciała już zgniłe, lecz oni
żyją!
W ich oczodołach larwy się
wiją
I cried out in fear, but my voice had
left me
My legs were deformed, yet I moved quite freely
My head was on fire, yet my hands were icy
And everywhere light, yet darkness engulfed me
Krzyczę ze strachu, lecz krzyk uwiązł
w gardle
Nogi, jak z waty, lecz wciąż idę
dalej
Głowę mam w ogniu, a mróz dopadł
rąk
Dokoła jasność, lecz we mnie – noc...
I managed to scream and woke from my slumber
I thought of my dream and lay there and wondered
Where had I been? what could it mean?
Mój krzyk się uwolnił...
oprzytomniałem
Leżąc, myślałem, co to za
sen?
Gdzie byłem? Jaki snu tego sens?...