Król Artur
WHOSO PULLETH OUT THIS
SWORD FROM THIS STONE
AND ANVIL, IS THE TRUE-
BORN KING OF ALL BRITAIN
Kto wyciągnie z tej skały
Miecz przez kowadło trzymany
Jedynym jest, prawowitym
Władcą całej Brytanii
Upon a New Year's day
A host of knights did pray
That from the anvil one could draw the sword.
Każdy rycerz, w pierwszy dzień roku
Niebiosa prosił, by z ich wyroku
Mu było dane, miecz ten
wydobyć
As each knight took his turn
They found the anvil, held it firm;
None worthy of a future King and Lord.
Na próbę każdy wystawiał swą moc
Lecz trzymał kamień, miecz ani drgnął
Nikt nie był godny królewskiej korony
Sir Kay the bravest knight
Appeared to try his might
He dreamed of being King, as all the rest
To Arthur Sir Kay called to search
And bring for him a sword
In earnest Arthur set about his quest.
Sir Key, mąż najdzielniejszy z nich
Też przybył, by spróbować sił
Jak reszta, marzył, że zostanie królem
Do siebie wezwał zaś Artura
Na turniej miecz mu każąc znaleźć
Wyruszył Artur spełnić to zadanie
A churchyard in the wood
The sword and anvil stood
And Arthur drew the sword out of the stone
The anvil now defeated
His quest for the sword completed
A sword that was to place him on the throne
A sword that was to place him on the throne.
Świątynny plac, wśród leśnych bagien
Tam stał z kowadłem kamień
I wyrwał Artur miecz z tej litej skały
Czar został pokonany
Choć cel inny wiódł Arturem
Ten miecz uczynić miał młodziana królem
Miecz uczynić miał młodziana królem
Sir Hector and Sir Kay saw the sword
And knelt to pray
Then gently took it from young Arthur's hand
They marvelled at his quest
Proclaiming to the rest
Arthur is the King of all this land
Arthur the King of all this land
Sir Hektor i Sir Key, na widok miecza
Klękli do modlitwy
A potem, z pokorą miecz trzymając w rękach
Artura czyn wielbili
Ogłaszając wszem:
Artur jest królem tych wszystkich ziem!
Jest Artur nam, królem tych ziem!