Chwilowa utrata rozsądku

Mój wzrok - polujący, a jej - satynowy

Gdy ze sobą się spotkały, mym życiem zatrzęsło

Muzyka grała, my - w tańcach zmysłowych

Bez słowa jej oporu, czy chociażby gestu

Tak, tak – odszepnęła na pytanie moje

Włosy w tył odrzuciła - wszystko po mej stronie

Więc dając się ogarnąć płomieniom pożądania

Sam na stos ofiarny torowałem drogę

Ślepy i głuchy na konsekwencje

Z żądzy własnej gotów, by zatracić siebie

Jedno poślizgnięcie i w dziurę wpadamy

I dzieje sie to nieuchwytnie

Chwilowa utrata rozsądku

Tworzy więzy na całe życie

Nie minie szybko dyskomfort gryzący

W tę noc dni stały się

inne

Czy to miłość była, czy wyobrażenie o niej

Czy też może losu słuszna interwencja

Chwila przeminęła, lecz ziarno się wysiało

Czy tak być miało?

To już bez znaczenia...

Jedno poślizgnięcie i w dziurę wpadamy

I dzieje się to nieuchwytnie

Chwilowa utrata rozsądku

Tworzy więzy na całe życie

Nie minie szybko dyskomfort gryzący

Jedno poślizgnięcie i w dziurę wpadamy

I dzieje sie to nieuchwytnie

Chwilowa utrata rozsądku

Tworzy więzy na całe życie

W tę noc dni stały się

inne