Chwytajmy instrumenta

Chwytajmy instrumenta,

Porzućmy już lamenta:

Wszyscy wesoło grajmy Panu swemu,

Dla nas z bydlęty w stajni zrodzonemu.

Dziś święta niezwyczajne,

Żadnemu nie są tajne:

Kto żyje, temu weselić się godzi,

Gdy do natury ludzkiej Bóg przychodzi.

Wielką nam do radości,

Przyczynę i miłości,

Sam Stwórca świata już tem samem daje,

Gdy nam podobnym człowiekiem się staje.

Przedtem był niewidziany,

I na nas zagniewany:

Teraz gdy naszem ciałem się okrywa,

Swej surowości względem nas pozbywa.

Więc godne bez przestania,

Na znak jego kochania,

Z wielką ochotą składajmy mu dzięki,

Chwaląc go za to, teraz i na wieki.