Żegnaj Marianno

Do okna podejdź, kochanie moje

Powróżę Ci, wyciągnij dłoń

W końcu, jak Cygan wciąż byłem w drodze

Nim otworzyłaś mi swój dom

"Żegnaj, Marianno

Został nam tylko

Nasz śmiech, nasz płacz, znów śmiech, znów płacz

Nad tym, co było

A dobrze tak mi było z Tobą tu

Aż zapomniałem, że

Wciąż trzeba modlić się do aniołów

I nas anioły

przestały strzec

Żegnaj, Marianno

Został nam tylko

Nasz śmiech i płacz, znów śmiech, znów płacz

Nad tym, co było

Złączył nas bzem kwitnący park

U progu lat - już winnych

Ufałaś mi, że drogę znam, gdy na kolanach

przez ciemność szliśmy

Żegnaj, Marianno

Został nam tylko

Nasz śmiech i płacz, znów śmiech, znów płacz

Nad tym, co było

Bije z Twych listów Twa o mnie troska

Więc czemu z nich, a nie z bliska

Pode mną przepaść, lecz wciąż za kostkę

Nić twa pajęcza mnie trzyma

Żegnaj, Marianno

Został nam tylko

Nasz śmiech i płacz, znów śmiech, znów płacz

Nad tym, co było

Potrzebna mi jest Twa miłość cicha

Bo noszę w sobie chłód żyletki

Odeszłaś przez,...

zbyt wiele pytań'

Kto mówił, że będę dzielny?

Żegnaj, Marianno

Został nam tylko

Nasz śmiech i płacz, znów śmiech i płacz

Nad tym, co było

Wciąż śliczna jesteś, wciąż tak urocza

Tu nowe masz

imię i miejsce

Gdy ja po drugiej już stronie zbocza

Powieki przecieram deszczem

Żegnaj, Marianno

Został nam tylko

Nasz śmiech, nasz płacz, znów śmiech, znów płacz

Nad tym, co było