Święta jest pamięć

Obietnicę tę pamiętam

Twoją, gdy w stodole

Pchały się na świat kocięta

A dokoła wiało chłodem

Górę przesunąłeś wtedy

Tę, za którą było słońce

Przy paciorku, utulałeś

Kotki niewidzące

Ale zwiódł Cię blask wolności

Teraz pragniesz to odnaleźć

Bo jest świętym, co w pamięci

Dziecka pozostaje

Przysięgałeś im oddanie

Ze ściśniętym mówiąc gardłem

Gdy kończyła się już wojna

I w łzach były fotografie

Cóż, nikt Ciebie tu nie wini

Że ten transport w drogę ruszył

Śnieżnym wypełniony puchem

Dla niemieckich akt i rubryk

Wolność czyni nas ślepymi

Teraz pragniesz to odnaleźć

Bo jest świętym, co w pamięci

Dziecka pozostaje

No cóż, piąta jest nad ranem

I nikogo nie ma w w domu

Chyba że policzyć żonę

I głos dziecka z telefonu

Ktoś być musi, by wysłuchać

Obietnicy Twej, lub dwóch

Dla pielgrzyma Twojej miary

Jest zbyt ciasny pokój Twój

Wolność czyni nas ślepymi

Teraz pragniesz to odnaleźć

Bo jest świętym, co w pamięci

Dziecka pozostaje

Więc postanowione, chcesz

Za słońcem iść w podróże

Jak te cienie za ptakami

Jak wstyd za wygonionym królem

Ale skuto Cię zbyt mrocznie

Jak na morze, co przejść musisz

Wodorostom ślesz swój uśmiech

Jak na uśmiech - zbyt ponury

Wolność czyni nas ślepymi

Teraz pragniesz to odnaleźć

Bo jest świętym, co w pamięci

Dziecka pozostaje