Ustają troski ludzkiego plemienia

Ustają troski ludzkiego plemienia,

Kiedy Betlejem światłem zajaśniało;

I głosy niebios i Anielskie brzmienia

Mówią, że Słowo ciałem się nam stało.

I To w żłóbeczku, całe bez odzienia,

Płacząc na biedę, znać o Sobie dało.

Pójdźmyż, utulmy to Najświętsze Panię,

By się rozśmiało, na Maryi łonie.

Pójdźmyż, utulmy to Najświętsze Panię,

By się rozśmiało, na Maryi łonie.

A kiedy taka radość w całym świecie

Dzisiaj z narodzin Zbawiciela Pana,

Że każdy w darach jako Panu przecie

Niesie król złoto, a pastuch barana;

I gwiazda daje światło jakby w lecie,

Ryk bydląt śpiewa, cześć Bogu przyznana:

Cieszmy się wszyscy w pałacu, czy w chacie,

Bo przyszła k nam łaska, po łaski utracie

Cieszmy się wszyscy w pałacu, czy w chacie,

Boprzyszła k nam łaska, po łaski utracie