Raduj się ziemio!

Raduj się ziemio! Gość z nieba przychodzi

Co Boga z ludem, lud z Bogiem pogodzi

Synów Adama z czartowskiej niewoli

Wyrwie, wyzwoli

Raduj się ziemio! Śpiewaj z Aniołami

Wychwalaj Boga, ciesz się z niebianami

Już nie podnóżkiem jesteś najwyższego

Lecz tronem jego

Raduj się ziemio! Masz pokój dany

Bóg ci przebaczył, dotąd zagniewany

Połącz się z niebem boś już teraz święta

Niegdyś przeklęta

Raduj się ziemio! Oto światło wschodzi

Które każdego co na świat przychodzi

Blaskiem oświeca, a wnet znikną wszędy

Ciemność i błędy

Raduj się ziemio! Prorok wielki idzie

Co będzie gromił żyjących w bezwstydzie

On wskaże drogę pewną do zbawienia

Zniszczy zgorszenia

Raduj się ziemio! Masz króla u siebie

Pana co włada na ziemi i niebie

Królestwo jego końca mieć nie będzie

Gdy tron posiędzie

Raduj się ziemio! Witaj tego Pana

I ludy wszystkie zegnijcie kolana

On wam przynosi przez swe Narodzenie

Wieczne zbawienie