Przybłęda

Skąd idę, skąd?

Nie wiecie, nie?

Skąd idę więc?

A czy ja wiem?

Jak zowią mnie,

Pytacie się?

Tak zwą mnie tu?

Że szkoda słów

A ja, ja się śmieję

Ja idę wciąż przed siebie

Ja znam ostatnie ziemskie łąki,

Nad kwiatami tam brzęczą złote bąki

W rzece ponadwiecznej baraszkują pstrągi.

Zwierzęta mówią po Polsku!

Listowie nie szumi o wojsku.

Symbole się włóczą samopas

Promienie słońca siadają na oczach

I nikt już nie pognębi mnie.

Co robię tu,

W tym cudzym śnie?

Co robię więc?

Znajduję się!

Gdzie pójdę stąd?

Nie wiecie, nie?

Gdzie pójdę więc?

A czy ja wiem?