Cała jaskrawość

Więc widzę za oknem całą jaskrawość,

lecz ciągle nie mogę

określić tego uczucia,

jakie jest we mnie,

że widzę to wszystko:

całą

jaskrawość.

Nie smutek to

nie beznadzieja,

nie strach,

nie przerażenie,

nie obojętność i nie radość,

nie nadzieja,

nie spokój

i nie zachwyt,

nie uniesienie, ale co?

Co rozlewa się po mnie,

jakie to uczucie,

że dożyłam tej chwili żeby

dojść do tego miejsca...

Aby zobaczyć...

całą

jaskrawość?

Nie wiem...

Nie wiem...

Są pewne rzeczy, które mówią za nas

Mówiąc same za siebie

Więc widzę za oknem całą jaskrawość,

lecz ciągle nie mogę

określić tego uczucia,

jakie jest we mnie,

że widzę to wszystko:

całą

jaskrawość.