# Blisko Krawędzi

Tłumaczenie piosenki „Close To The Edge” (Yes) na polski. Autor tłumaczenia: baldrick, 2011; ostatnia zmiana: 2023-09-22.

Strona: https://www.tlumaczenia-piosenek.net/close-to-the-edge
Artysta: https://www.tlumaczenia-piosenek.net/artysta/yes

Licencja tłumaczenia: CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.pl) — można je swobodnie wykorzystywać, podając autora (baldrick).
Tekst oryginalny jest na stronie obok tłumaczenia; tutaj go nie ma — należy do autorów piosenki.

## Tłumaczenie

I. Nieprzerwanie Biegnący Czas Zmian

Mogłaby dźwignąć Cię z upadku wiedźma znająca się na rzeczy
Wątrobę twoją uleczając, byś umysł czysty miał i piękny
Mogłaby zrobić to muzyką, ( która z oddali nadbiegła szybko)
By potem móc smakować owoc człowieczych klęsk w starciu z godziną
Kallkulacje wiodą nas wszystkich drogą donikąd
Może nas podnieść kropla rosy i - jak muzyka słońca
Z jałowej może zawrócić nas drogi
I nowy wyznaczyć horyzont

U samych granic, za zakrętem
Och, nie tak zaraz, och, nie tak zaraz
Blisko krawędzi, przy samej rzece
Och, nie tak zaraz, och nie tak zaraz

W krąg zmian raz wszedłszy, które letnia dokonuje pora
Już mogąc pełnym głosem wykrzyczeć kolor nieba
Minąwszy tę chwilę, przyodzianą w poranki, szybciej niż w mgnieniu oka
Za sobą już pozostawiając czas bolesnego zmartwienia
A wszystkie zmiany - daleko od tego, by daleko były za nami
Zrzucamy z siebie całe napięcie, by w chwili kolejnej odkryć imię Pana

Niemal u kresu, za zakrętem
Blisko krawędzi, przy samej rzece
Zmiany pór roku przejdą obok Ciebie
Powstaję i upadam
I kiedy wszystko jest już za Tobą
Odkrywasz, że teraz jesteś całością

II. Niezmienność Masy Całkowitej

Na pewność mego spojrzenia nakłada się młodszy księżyc, przyciągnięty miłością
Jest teraz inny, niemal sparaliżowany wśród czystej manny z nieba
Ukrzyżowałem swoją nienawiść i słowa nie wypuściłem z ręki
Jesteś ty, czas i logika, lub przyczyny, których nie rozumiemy

Smutną odwagą wykazał się tłum, na oczach świata, murem stojący
Gdy zbrojne siły rzuciły się naprzód, by przejąć kontrolę nad morzem
I tam pozostaną - odkąd pojęliśmy więzy i arbitralność, czy też dopuściliśmy powody

U samych granic, przy samej rzece
Blisko krawędzi, za zakrętem
Niemal u kresu, za zakrętem
U samych granic, przy samej rzece

Nagły zew nie powinien wyłączać trwożnie nim poruszonej pamięci
Razem wziąwszy to podróż, która trwa od początku do końca
Ta, poza jakąkolwiek widzianą i znaną Ci rzeczywistością
Mnożeniem spodziewanych problemów zagłuszamy istotne napomknięcia
I zdążamy ścieżkami, które w pół drogi okazują się szlakiem wiodącym w nicość
Przechodząc z jednej strony na drugą słyszymy niezmienny rytm masy całkowitej

U samych granic, za zakrętem
Niemal u kresu, przy samej rzece
Zmiany pór roku przejdą obok ciebie
Powstaję i upadam

III. Powstaję, Upadam

Nie ulega wątpliwości
Że jest smutna w tych białych koronkach
Przyznając, że poczuwa się do winy
Za umęczenie tego, czym włada
Powstaję i upadam
Powstaję i upadam

Dwa miliony ludzi ledwo wiąże koniec z końcem
Dwieście kobiet patrzy, jak jedna płacze, spóźniony żal
Uczciwym spojrzeniem wiele można osiągnać
Ile milionów oszukujemy każdego dnia?
Powstaję i upadam
Powstaję i upadam

Kto ma powinność panować nade mną?
Czy utrzymuję, że widzę drogę, choć wodzę oczyma jak ślepiec?
Prawda zapisana jest w każdym miejscu tej strony
Ile mam mieć lat, by mój wiek był właściwy dla Ciebie?
Powstaję i upadam
Powstaję i upadam
Powstaję i upadam

IV. Pory Roku Człowieka

Czas pomiędzy dźwiękami różnicuje koloryt poszczególnych sekwencji
Niezmienna atrakcyjność zwycięstw wyznacza miejsca zajmowane przez ludzi, jak się wydaje...
A pełniejsze poznanie miłości kształtuje się w przestrzeni istniejącej między tym, na czym się skupiamy
Pieśń, aspiracja, przypadek poruszają struną czasu, podczas gdy nad wszystkim unosi się utracona wstrzemięźliwość

A więc, idąc za tym, który w przestrzeń wyciągnął swoje ramię
On to, obróciwszy się - wskazał i tym wydobył ludzkość
Potrząsnąłem głową, lekko się uśmiechając - to miejsce jest mi znane
Nam – powołanym by dostrzegać tylko obroty przeszłości
Ukazała się - ze wzgórza - cisza tej doliny
Dzięki temu co poruszyło się między tym, co wypowiedziane

Blisko krawędzi, przy samej rzece
Niemal u kresu, za zakrętem
Zmiany pór roku przejdą obok Ciebie
Teraz, wszystko już mając za sobą
Stając się siewem rzuconym ku słońcu
Odkrywasz, że w końcu jesteś całością
Zmiany pór roku przejdą obok Ciebie
Powstaję i upadam
Powstaję i upadam
Rodzę się i umieram

