Wierzę

Wierzę, że rację najświętszą miał,

Kto spalił Giordana Bruna

Ach! dotąd jeszcze nad Rzymem się

Świeci jaskrawa łuna...

Z zachwytem patrzę się w łunę tę,

A rośnie we mnie dusza,

Ilekroć na myśl przychodzi mi

Więzienie Galileusza...

I w zachwyceniu roztapiam się,

Jakby w winnicy szampańskiej

Ilekroć raz mignie mi cień,

Cień inkwizycji hiszpańskiej...

Pojętnym się okazał człek

Wszak przykład z góry bierze

Z kim nie po drodze, tego zgnieść

Potopem, ogniem, piekłem

Ja się nacieszyć nie umiem dość

Jak dzielnym jest tu człowiek

Krew gotów lać dla świętych prawd

I życie dać

Nie swoje