Weź oko za oko

Weź oko za oko

Weź ząb za ząb

Tak, jak w Bibli o tym stoi

Niszcz ślady za sobą

A siedząc przy stole, każdą

Zapamietaj twarz

I jej nigdy nie zapomnij

Kiedy zimny księżyc jest jak ostrze kute

Ostre tak, że wytoczy krew z kamienia

Wtedy powóz jego w kłębach śnienia sunie

Konie, konie i przydrożne płoty

W mroku nocy bielą się jak kości

Nikt tu nie stara się go zatrzymać

Ostrzałem, murem, żelazem

On z wszystkich więzień umyka

Już go na schodach słychać

Już otwierają się wrota

Już nie ma go tam, gdzie powstał

Nie ma go tam, bo powstał

Mówią, że kogoś raz zabił struną gitary

Widziano, jak biesiaduje z królami

Raz się zlitował, gdy tonęła dziecina

Są tacy, co twierdzą, że pod płaszczem ma skrzydła

W jednych strach wzbudza

A w drugich - podziw

W sztuce zwodzenia jest niemal bogiem

Ten kto go ujrzał nigdy nie przyzna

Że z nim się spotkał

Że kiedyś go widział

Do obcego może czasem być podobny

Och, wiele kijów połamano mu na żebrach

W kukurydzy został urodzony

Gorąc w głowie mu pulsuje w rytmie bębna

W jednych strach wzbudza

A w drugich – podziw

W sztuce zwodzenia jest niemal bogiem

Ten kto go ujrzał nigdy nie przyzna

Że z nim się spotkał

Że kiedyś go widział

Weź oko za oko

Weź ząb za ząb

Tak, jak w Bibli o tym stoi

Niszcz ślady za sobą

A siedząc przy stole, każdą

Zapamietaj twarz

I jej nigdy nie zapomnij