W niewielkiej szopie koło Betlejem

W niewielkiej szopie koło Betlejem

nasz Pan i Zbawca przyszedł na świat.

Pasterzom anioł, a gwiazda królom

donieśli, że to niezbity fakt

Król się narodził w szopinie ciasnej,

I zamiast tronu miał skromny żłób.

Jaki majestat, tacy dworzanie:

owce, wół, osioł służyli Mu.

Gdy trzej królowie szopę ujrzeli,

Betlejemczyków skarcili błąd:

„Mogliście przecież Dziecku zapewnić

u siebie lepszy, przytulny kąt”.

Czy aż anieli wołać musieli

By nowe życie cieszyło was

Czy dziecię święte, czy też powszednie

Niech dozna każde że chce je świat

A Bóg niech w sercach waszych się rodzi

W nich niechaj znajdzie miejsce i tron

W nich niech napotka miłość i podziw

I żywe hasło: „Gość w dom, Bóg w dom”