W matni

Jeszcze ręka wyciągnięta ponad fale sztormu

Krzyczą już Val kirie, “szykuj się na śmierć”

Kto się zdoła przeciwstawić ryczącemu morzu

“Oto Twój pochówek” – na skalistym dnie

Nadzieja, wiecznie żywa, ale już daremna

Czas się kończy, myśl odpływa, wszystko się rozwiewa

W chwili jednej wycofana każda z otrzymanych łask

Wokół tylko sztorm I ciemność

Gniew i wściekły żal

Jeszcze ręka wyciągnięta nad kipielą morza

Lecz kolejna wielka fala na mnie mknie

Jeszcze ręka wyciągnieta, lecz walka skończona

“Zawierz…” krzyczą, ci co wierzą, ”śmierć to nie jest kres”….

Nadzieja, wiecznie żywa, ale już daremna

Czas się kończy, myśl odpływa, wszystko się rozwiewa

W chwili jednej wycofana każda z otrzymanych łask

Wokół tylko sztorm i ciemność,

gniew i wściekły żal