Urodzony w kajdanach

Urodziłem się w kajdanach

Lecz okowy pękły

Obarczono mnie ciężarem

Ciężar został zdjęty

Panie, co skrywałem

Wyznać teraz chcę

Święte jest Twe Imię

Święć się Imię Twe

Znalazłem się nad skrajem

Potężnego Morza Smutku

Ścigany tam przez straże

Rządów ciemnych i okrutnych

Lecz się rozstąpiły fale

I ma dusza się wyniosła

Z ziemi tej egipskiej

I marzeń Faraona

Słowo Słów

I Miaro Wszystkich Miar

Niechaj święci się

Święte Imię Twe

Żywe jego piętno

W sercu swoim czuję

To wszystko, co wiem

Reszty - nie pojmuję

Moją duszę morzył sen

Aż ocknęła się na wieść

Że ja w twoim jestem planie

Wszak przy dawnym życiu trwałem

Aż mi wszystkie ukazałeś

Rany Ci zadane.....

.............

Imię jest w atomie każdym

W tym..... rozbitym.....

.....także

.........

Szedłem sam, a miłość Twoją

Tak mi trudno było pojąć

Tylko siebie możesz winić

Tak mi zewsząd tu mówiono

Aż w uścisku tej iluzji

Co odmienia wsze pojęcia

Ta nieznaność, nader słodka

W Imię się oblekła

Słowo Słów

I Miaro Wszystkich Miar

Niechaj święci się

Święte Imię Twe

Żywe jego piętno

W sercu swoim czuję

To wszystko, co wiem

Reszty - nie pojmuję

Mówią, że dojrzewa dusza

W tęsknoty zakamarkach

Zaś gorycz słodka zda się

Gdy kielich jest z żelaza

Więc choć drabiny nocy

Tu leżą, odrzucone

To sama ciemność, w niebo

Unosi mą tęsknotę

Słowo Słów

I Miaro Wszystkich Miar

Niechaj święci się

Święte Imię Twe

Żywe jego piętno

W sercu swoim czuję

To wszystko, co wiem

Reszty - nie pojmuję