Stała Matka Boleściwa

Stała Matka Boleściwa

Obok krzyża ledwo żywa

Gdy na krzyżu wisiał Syn...

....

O jak smutna i strapiona

Matka ta błogosławiona

Której Synem niebios Król

Jak płakała Matka miła

Jak cierpiała gdy patrzyła

Na boskiego Syna ból

Gdzież jest człowiek co łzę wstrzyma

Gdy mu stanie przed oczyma

W mękach Matka ta bez skaz

Kto się smutkiem nie poruszy

Gdy rozważy boleść duszy

Matki z Jej Dziecięciem wraz

Za swojego ludu zbrodnię

W mękach widzi tak niegodnie

Zsieczonego Zbawcę dusz

Widzi Syna wśród konania

Jak samotny głowę skłania

Gdy oddawał ducha już

Matko ponad wszystko świętsza

Rany Pana aż do wnętrza

W serce me głęboko wpój

Cierpiącego tak niezmiernie

Twego Syna ból i ciernie

Niechaj duch podziela mój

Spraw niech leję łzy obficie

I przez całe moje życie

Serce me z Cierpiącym wiąż

Pragnę stać pod krzyżem z Tobą

Z Twoją łączyć się żałobą

W płaczu się rozpływać wciąż

Panno Święta swe dziewicze

Zapłakane wznieś oblicze

Jeden niech nas łączy płacz

\Spraw niech żyję Zbawcy zgonem

Na mym sercu rozżalonym

Jego ból wycisnąć racz

Niech mnie męki gwoździe zranią

Niechaj kiedy patrzę na nią

Krew upoi mnie i krzyż

Męką ognia nieustanną

Nie daj gorzeć Święta Panno

W sądu dzień swą pomoc zbliż

A gdy życia kres nastanie

Przez swą Matkę Chryste Panie

Do zwycięstwa dojść nam daj

Gdy ulegnie śmierci ciało

Obleczona wieczną chwałą

Dusza niech osiągnie raj....

...........

Stała Matka Boleściwa

Obok krzyża ledwo żywa

Gdy na krzyżu wisiał Syn