Rozmowa

Wspomnienia człowieka na starość

To jego uczynki za młodu

Przez mroki człapiąc szpitalne

Do końca

rozmawia ze sobą

Ochh, życie to ciepły moment

A śmierć to wieczność chłodna

A czas Twoich szans przemija

Szybciej niż w mgnieniu oka

Więc ruszaj w ten

czekający Cię bieg

A może znajdziesz się na szczycie

Lecz zważaj, jak stąpasz

Ostrzegam Cię, bo wiem

Możesz się zaplątać

Tu zawsze ktoś szczuje na lisy

Ktoś gotów jest ruszyć na łowy

Ktoś jawnie szydzi z Temidy

I własne wydaje wyroki

Po wszystkim

wspomina starzec

To, na czym minęła mu młodość

Przez mroki człapiąc szpitalne

Do końca rozmawia ze sobą

Więc ruszaj w ten

czekający Cię bieg

A może znajdziesz się na szczycie

Lecz zważaj, jak stąpasz

Ostrzegam Cię, bo wiem

Możesz się zaplątać