Pan bez sługi, Król sam leży

Pan bez sługi, Król sam leży:

Odkupiciel bez odzieży;

Co się przebóg dzieje?

Nieśmiertelny mdleje,

Bóg w żłobie.

Czy z grzechuż to Adamowego

że świat wygnał Stwórcę swego?

Przed Bogiem się chroni

Boskiej miejsca broni

Osobie.

Stajnię Bogu za tron daje;

któreż serce się nie kraje?

W nader złym pochopie,

Boga kładzie w szopie

Na sianie.

Tuła się Bóg, miejsca nie ma;

siecze śliczne ciałko zima:

Nie masz przyjaciela,

ni pocieszyciela

Mój Panie.

Uznaj Jezu duszę moją,

za pastuszkę wierną Twoją;

Niech Cię me śpiewania,

na dudeczkach grania

Ucieszą.

Sama jeśli grać nie zdołam,

pójdę, innych Ci zawołam;

Na Twe pocieszenie,

płaczu oddalenie

Pospieszę.

Pobieżamy do szopeczki,

bośmy wszyscy Twe owieczki;

Tyś nasz Pasterz, Panie,

miej o nas staranie

W potrzebie.

Niech, za arfę Orfeusza,

stanie Ci się każda dusza;

Skocznoć grać będziemy,

a niech doskoczymy

Cię w niebie.

jeśli tego doczekamy

do Twych nóżek upadamy:

W Twej owczarni Panie,

niech z nas każdy stanie,

U Ciebie