No nic...

Nikt nie zna ścieżek gwiazd;

I komu świecą z nas?

Zapukał ktoś...

Czy do mnie gość?

Ciągałam się jak cień,

Czekałam na ten dzień;

I stoisz w drzwiach...

Jak dziwny ptak.

Więc bardzo proszę, wejdź,

Tu siadaj, rozgość się

I zdradź mi, kim tyś jest,

Dziś dla mnie?

Albo nie zdradzaj mi,

Lepiej...

nie mówmy nic.

Nieśmiało tli się brzask

Ach, móc zatrzymać czas

Nim czas, jak kat

odprawi nas

Gdzieś w dali zapiał kur

Wędrowca wdziewasz strój,

Już stoisz w drzwiach...

Jak dziwny ptak.

Więc jednak musisz pójść,

Posyłasz mi przez próg

Ulotny uśmiech twój,

Znów będę czekać tu

Aż zechcesz do mnie przyjść

Jest to co jest

Jest tak, jak jest....

no nic....