Idą, idą Monarchowie

Idą, idą Monarchowie

I ze wschodu trzej królowie

By powitać tam w żłóbeczku

Boga z nieba na sianeczku

Który zstąpił na tę ziemię

Aby zbawić ludzkie plemię.

Niosą dary Monarchowie

I ze wschodu trzej Królowie

Niosą dary cenne, drogie

Zwyciężają trudy mnogie

A z darami pokłon dają

Boga kornie wychwalają.

Nas na dary nie stać, Boże

Ztota, miry, któż dać może

Lecz my spieszym z łzą błagania

Żebrząc Twego zlitowania

Boże Wielki – Sprawiedliwy

Daj nam wszystkim dzień szczęśliwy.