Gdy cichnie nocny wiatr

Przez puchowy obłok

Wokół mnie

Dźwięki sączą się

łagodnie

Leżę... jeszcze

Senna trochę

Moja miłość, obok

oddycha

spokojnie

Dogasł płomień świecy

Tak, jak ciemność wkracza

I jak falowanie fal

Tak po dniach spokojnych

Ostrzej wieje wiatr

Gdy sowa się budzi

To łabędź zasypia

Raz marzenie chwytasz

A raz ono znika

Na płaszcz

pól zielonych

U świtu bram

złotych

Zimny pada deszcz

Już z głębin, pod nami

Wczesny się odzywa ranek

Leżę...jeszcze

senna trochę

Moja miłość, obok

oddycha

spokojnie

Wstaję tak

Jak wstaje ptak

Gdy rozświetla niebo

Pierwszy promień dnia

I cichnie nocny wiatr