Anieli się radują

Anieli się radują, pokój ziemi zwiastują,

Wołając, że Słowo nieskończone jest ciałem obleczone,

W żłobie położone.

Pasterze pobudzeni, od Anioła sprawieni

Natychmiast do szopy przybiegają, Dzieciątku się kłaniają,

Z weselem witają.

Toż od Wschodu Mędrcowie, przesławni Monarchowie,

Pokornie w szopie Pana witali, pokłony Mu oddali,

Bogiem Go wyznali.

Więc i my się pospieszmy, serca ku Niemu nieśmy,

By ten Pan nasz, który leżał w żłobie, wezwał nas ku Sobie,

Bóg w ludzkiej Osobie.

Anieli się radują, pokój ziemi zwiastują,

Wołając, że Słowo nieskończone jest ciałem obleczone,

W żłobie położone.