Ach, witajże, pożądana

Ah, witajże, pożądana

perło droga z nieba.

Gdy świat cały tak spragniony

anielskiego chleba!

W ciele ludzkim Bóg jest skryty

nam na pokarm ten obfity

Ciałem karmi, Krwią napoi,

by człowieka w chwale Swojej

Do wybranych wliczyć

Czyliż nie dość, Boskie Dziecię,

żeś na świecie z nami,

Ale jeszcze zimno cierpisz

W szopie między bydlętami!

Malusieńki Jezu w żłobie,

co za wielka miłość w Tobie!

Czyliż nie są wielkie dziwy:

w ciele ludzkim Bóg prawdziwy,

Przyszedł na zbawienie nasze?

O miłości niepojęta, jakżeś wielka była,

Iżeś się tu z niebieskiego

tronu sprowadziła,

A to gdzie?

a to do tej tu szopiny

O niesłychane nowiny,

Ah, pokorny Baraneczku,

Odpoczynek Twój w żłóbeczku,

Z tej niebieskiej Twej podróży

Niech Ci Jezu, będą dzięki

za Twe narodzenie,

Przez nie Ty zacząłeś nasze

sprawować tu zbawienie.

Miłość, która to sprawiła,

iż Cię do nas sprowadziła,

niech swą iskrą nas zapali,

abyśmy Cię miłowali

teraz i w wieczności