Dylan Thomas


Do Not Go Gentle Into That Good
Night

Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rage at close
of day;
Rage, rage against the dying
of the light.

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.

Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it
on its way,
Do not go gentle into that good night.

Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.

And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of
the light.

Nie Wchodź Łagodnie W Głąb Tej Dobrej Nocy

Nie wchodź łagodnie w głąb tej dobrej nocy
Niechaj się starość opiera
ciemnościom
Buntuj się, buntuj, gdy światło
się mroczy

Mędrcy, choć wiedzą, że nie jest w ich  
mocy
Blaskiem słów przeciąć kurtynę
żałobną     
Nie wchodzą cicho w głąb tej dobrej nocy

Poczciwi, którym z oka łzę
wytoczy
Myśl ostateczna nad czynów
kruchością
Nie bądźcie cisi, gdy światło się mroczy

Szaleni, ślepi na to, że ich 
wzloty  
Na chwałę słońca - były mu
zgryzotą
Nie wchodźcie cicho w głąb tej dobrej nocy

Wy, którym zimno śmierć zagląda
w oczy 
Niech wasze oczy, jak meteor 
płoną
Nie bądźcie cisi, gdy światło się mroczy

I Ty, mój ojcze, smutnie oddalony
Pozdrów mnie wściekle swych łez
niepokorą
Nie wchodź łagodnie w głąb tej dobrej nocy
Buntuj się, buntuj, gdy światło
się mroczy




Poprzednia: Muse
Następna: Robert Frost